All About Me

ไม่ได้อัพนานมาก

เนื่องจากมีเรื่องให้คิดให้ทำหลาย ๆ เรื่อง

เรื่องหลัก ๆ ก็เรื่องงานที่ต้องเดินทางตลอด

นี่ก็เพิ่งกลับมาจากสุราษฎร์รอบที่ 3

ซึ่งเด๋วอาทิตย์หน้าก็ต้องไปอุดร

แล้วอีกวีคก็ต้องไปประชุมไตรมาสที่สุราษฎร์อีกแล้ว

บอกเด็กที่สาขาว่าช้านเบื่อพวกแกมากเจอหน้าอีกแล้ว

แล้วเด๋วก็ต้องมาอีกรอบ 

นี่ถ้าปลายปีต้องไป audit อีกรอบนี่คงเบื่อขนาดหนัก

ก็ว่าพวกมันไปงั้น ๆ แหละ

จริงๆเด็ก ๆ และผู้จัดการสาขาที่นี่ดูแลดีมั่ก ๆ

ซื้อขนมและพาไปกินข้าวอร่อยๆ ทุกมื้อ

มีน้องผู้ช่วยคลังมีสวน 

ก็เลยแกล้งบอกอยากกินลองกองของลูกหมู  อีกวันก็ได้กิน

อีกวันเลยแกล้งบอกอยากกินทุเรียนสวนลูกหมู

น้องเค้าก็ให้แฟนไปเก็บมา   แกะมาให้อีก  โอ้ปลื้มมากๆนะ 

น้องๆ ดีกับเราจริง ๆ คาดว่าถ้าอยู่นานกว่านี้คงอ้วนตาย

แต่นอกจากเจอเรื่องดี ๆ แล้ว

แต่ก็ยังเจอเรื่องที่ทำให้เสียความรู้สึกหลายเรื่อง

ไม่อยากพูดถึง ทำให้เซ็งขนาดหนัก

 ส่วนเรื่องของน้อง

ถึงปากจะบอกว่ายังไงก็รับได้

แต่ก็นอยจัด งานน้องเก่า ๆ ก็พยายามไปหามาเก็บ

เลยกลายเป็นเวิ่นเว้อเรื่องซื้อของขนาดหนัก

สิ้นสติไปแล้ว  หมดเงินกับการซื้อของของน้องขนาดหนัก

หนักไม่หนักก็เงินที่กะว่าจะเอาไปซื้อ LTF ก็หมดไปเกลี้ยง

นี่คาดว่าต้องขายธนทวีมาเพิ่มรึป่าว?? 

ของที่ว่าหายากๆ ของน้อง (รึป่าว)

ช้านก็ไปสอยมาด้วยสนนราคาที่ฟังแล้วอาจจะอึ้ง ว่าซื้อไปได้อย่างไร 

ของหลาย ๆ ชิ้นก็ถูก markup ราคาขึ้นจากเดิมถึง 120%

บางอันน่ากัวมาก  เช่นเสื้อแขนยาวคอนโอ

มีบางบล็อกเอามาขาย สองพันกว่าบาท

storybook Hug ใหม่ยังไม่แกะพลาสติก

จากประมาณ  800 -900 กลายเป็น 1900 โหดมาก

แต่ทำไงได้ล่ะ ของมันไม่มีแล้วถ้ามีตังค์ก็คงซื้อ

ยิ่งประเภท Limited 5000 ชุด นี่ยิ่งไปกันใหญ่ 

หลักหมื่นทีเดียว แต่ก็ไม่วายนะ  เหอๆๆๆ

อ่านะท้ายสุดก็........

แค่เชื่อใจและเดินไปด้วยกันเท่านั้น

edit @ 5 Sep 2009 22:06:32 by Beer